Porada: W Dolinie Lauterbrunnen warto wsiąść do kolejki i ruszyć w górę do wioski Wengen.Bilet jest darmowy w ramach Swiss Travel Pass. Tam możesz udać się na krótki trekking po okolicy lub skorzystać z kolejnej kolejki tym razem z otwartą platformą widokową i udać się nią na szczyt Männlichen (2343 m n.p.m). 1. kościół parafialny z XIV wieku. 2. cmentarz rzymsko-katolicki stworzony w drugiej połowie XIX wieku. 3. ruiny zamku z pierwszej połowy XIV wieku. 4. osiem domów drewnianych ulokowanych przy Rynku. Zostały one wzniesione w XIX wieku. 5. kapliczka murowana święty Józef z Dzieciątkiem stworzona w 1913 roku. To był pierwszy punkt na naszej liście „co zobaczyć w Larnace” i… zaczęliśmy od falstartu. Choć obejrzeliśmy świątynię dokładnie z zewnątrz, drzwi były zamknięte. Niby był 25 grudnia, więc sporo miejsc na świecie było akurat zamkniętych, ale cerkwie do nich raczej należeć nie powinny. Cena w dwie strony za bilet normalny (FARES LUGANO (CASSARATE) – SUVIGLIANA – BRÈ SUMMIT) to 20 CHF, w jedną stronę 16 CHF. Dzieci od 6 do 16 roku życia zapłacą 12,5 i 8 CHF, a dzieciaki nie mające 6 lat wjadą za darmo na górę. Kolejki jeżdżą co około 15 min z Cassarete do Suvigliany i co 30 minut na Monte Bre z Suvigliany. Muzeum Techniki Kolejowej w Brześciu. Muzeum Techniki Kolejowej w Brześciu – muzeum Kolei Białoruskich, zlokalizowane w Brześciu na Białorusi przy ul. Maszerowa 2. Halshany Castle in…. Apes’ Den – jedyne w Europie małpy. Gibraltar to jedynie w Europie schronienie małp przebywających na wolności. Tym bardziej trzeba je zobaczyć. Tak jak pisałam wcześniej, spotkanie z tymi stworzeniami jest dużym przeżyciem, choć należy uważać na nie i zachować ostrożność. Leptokaria - położenie. Jeden z największych kurortów położonych w południowej części Riwiery Olimpijskiej, na wysokości ok. 300 m n.p.m , u wschodnich zboczy masywu Olimpu, w odległości ok. 30 km na południe od stolicy regionu Katerini. Niegdyś miasteczko rolnicze i handlowe, dziś ośrodek turystyczny z pamiątką przeszłości Plac Gendarmenmarkt. Całkiem sporych rozmiarów plac. Znajduje się tu Katedra Francuska (Französischer Dom) oraz budynek Konzerthaus Berlin z wysokimi schodami. Z naszego punktu widzenia nie ma tu nic ciekawego, lecz siedząc u góry schodów ma się interesujący widok na wszystko, co się dzieje na placu. PRZECZYTAJ: Valletta: co warto zobaczyć w stolicy Malty? [największe atrakcje, transport, informacje praktyczne] [największe atrakcje, transport, informacje praktyczne] Mural upamiętniający Paulinę Dembską – Polkę i wolontariuszkę, brutalnie zamordowaną w parku Gnien l-Indipendenza, podczas porannego dokarmiania bezpańskich kotów. SIGIRIJA. Sigirija, czyli Lwia Skała to kolejny obiekt znajdujący się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO oraz jedna z atrakcji na Sri Lance, którą zdecydowanie warto zwiedzić. Na jej szczycie znajdują się ruiny pałacu królewskiego. Schody i konstrukcje, które należy pokonać, aby wdrapać się na szczyt są imponujące. VThuV8f. Peloponez, a dokładnie - Półwysep Peloponeski, to bez dwóch zdań jedno z najbardziej magicznych miejsc w Europie. Antyczna kraina jest dosłownie przesiąknięta mityczną atmosferą, a ślady historii znajdziemy tam na każdym kroku. Ruiny dawnych zabudowań zapierają dech w piersiach, a baśniowego krajobrazu dopełniają gaje oliwne, sady cytrynowe i winnice. Co warto zobaczyć, odwiedzając półwysep Peloponez? Zapraszamy na wycieczkę śladami mitologicznych opowieści. Peloponez jest odwiedzany przede wszystkim ze względu na mieszczące się tam historyczne krainy. Nie można jednak zapominać, że nie tylko pozostałości po antycznym świecie definiują charakter tego miejsca. Współczesną część półwyspu tworzą niewielkie miasteczka, w których czas płynie powoli, wyraźnie wolniej niż w pozostałych obszarach Grecji. Malownicze krajobrazy na długo pozostawiają po sobie ślad w pamięci, podobnie zresztą jak wspaniała pogoda, która jest jednym ze znaków rozpoznawczych tego miejsca. Nie ma wątpliwości, że Peloponez jest klejnotem najjaśniej rozświetlającym całe Bałkany. Peloponez - historia i najważniejsze informacje Greckie plemiona - Achajowie - osiedliły się na półwyspie już w II tysiącleciu W XI w. do tamtejszych ziem dotarli Dorowie. Kolejne tysiąclecia przyniosły podział półwyspu na krainy. W VII w. dominującą pozycję zyskała Sparta, która sprawowała kontrolę nad Peloponezem aż do klęski, którą zadały jej Teby. W drugiej połowie VI w. powstał Związek Peloponeski, w skład którego wchodziły niemal wszystkie ówczesne krainy półwyspu, z wyjątkiem Achai, Arkadii i Argos. Peloponez został włączony do Republiki Rzymskiej w 146 r. W kolejnych latach dostał się pod władanie Bizancjum. Przez krótki czas (w latach 1204-1283) był zajęty przez krzyżowców. Gdy wrócił pod bizantyjskie rządy, zadecydowano o utworzeniu Despotatu Morei (w 1308 roku). 152 lata później półwysep został zajęty przez Turków. W 1680 roku władzę przejęła Republika Wenecka, która utrzymała Peloponez aż do 1710 roku. Od 1830 roku półwysep stanowi część Grecji. Dziś populacja najdalej wysuniętego na południe greckiego półwyspu przekracza milion osób. Przesmyk koryncki, wzdłuż którego zbudowano Kanał Koryncki, łączy Peloponez (otoczony Morzem Jońskim i Egejskim ) ze stałym lądem. Jak dotrzeć na Peloponez? Na malowniczy półwysep Peloponez możemy dostać się na kilka sposobów. Autokarem dotrzemy do Aten, skąd trzeba wytyczyć dalszą drogę (można zdecydować się na podróż autobusem lub pociągiem). Nie polecamy podróży z Polski do Grecji transportem kolejowym, która wymaga kilku przesiadek. Najwygodniejsze połączenie zapewniają linie lotnicze. Wiele samolotów kursuje z polskich lotnisk do Aten. Niektóre loty docierają do portów Araxos (w pobliżu Patry) i Kalamata, które są położone najbliżej celu podróży. Jeżeli planujemy dłuższy urlop, a po drodze chcemy zwiedzić inne lokacje, podróż własnym samochodem może okazać się bardzo dobrym pomysłem. Odległość dzieląca Warszawę i Półwysep Peloponeski to 2425 km. Miasta Półwyspu Peloponez Peloponez to przede wszystkim miasta o ogromnej wartości historycznej. Korynt Ze względu na dostęp do morza, Korynt odgrywał istotną rolę w antycznej Grecji. Obecnie jest to niewielkie miasteczko, zamieszkane przez ok. 30 tys. osób. Ruiny antycznego miasta są udostępnione do zwiedzania i znajdują się w odległości kilku km od centrum. Jednym z najcenniejszych zabytków Koryntu jest Świątynia Apolla. Mykeny Nieopodal Koryntu leży kolejne miasteczko, którego nie można nie odwiedzić. Mykeny, dziś zamieszkałe przez zaledwie kilkaset osób, niegdyś stanowiły centrum kultury mykeńskiej. Archeolodzy natrafili tam na pozostałości akropolu i licznie nagromadzone grobowce. Starożytny kompleks został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Mistra Na tej samej liście figuruje też kolejna z naszych propozycji - Mistra. Znajdziemy tam wiele cennych pozostałości po bizantyjskiej cywilizacji, w tym ruiny obiektów sakralnych, pałacu i fortecy. Odwiedzając Mistrę, koniecznie trzeba zobaczyć najstarszą z tamtejszych świątyń - katedrę Mitropolis. Olimpia Starożytna Olimpia była jednym z najważniejszych greckich miast. To właśnie tam, w miejscu czci Zeusa, odbywały się igrzyska. Wśród licznie nagromadzonych antycznych zabytków można podziwiać świątynie wzniesione ku chwale najważniejszych bóstw, w tym Zeusa i Hery. Wielką atrakcją jest też stadion, na którym co 4 lata podpalany jest olimpijski znicz. Sparta Do dziś nie przetrwało zbyt wiele pozostałości po antycznej Sparcie. Nie oznacza to jednak, że nie warto uwzględniać tego miejsca w planie wycieczki, przeciwnie. Wciąż jeszcze można podziwiać tam ruiny antycznych świątyń, pozostałości domów z czasów rzymskich i oczywiście grób Leonidasa - obelisk wzniesiony ku pamięci Spartan poległych w bohaterskiej obronie przesmyku termopilskiego. Peloponez - ciekawe miejsca Peloponez to nie tylko antyczne miasta i niezliczone zabytki. To także wiele ciekawych miejsc, które na długo zapadają w pamięć. Kanał Koryncki Długi na ponad 6 tys. metrów Kanał Koryncki płynie kanionem o o wysokości 79 metrów. To niezwykle ciekawy punkt widokowy, który pięknie prezentuje się na fotografiach. Wodospad Polilimnio A właściwie to kilka wodospadów. Kaskady tworzą niezwykle malowniczy widok, którego dopełnieniem jest lazurowy kolor wody. Dojście do tej atrakcji jest dość wymagające, dlatego nie polecamy wybierać się tam z małymi dziećmi. Wrak statku Dimitrios Tuż obok Gythio znajdziemy kolejną słynną atrakcję - wrak statku Dimitrios. 67-metrowy transportowiec robi ogromne wrażenie, tym bardziej, że jego stan nasuwa jednoznaczne skojarzenia ze statkiem-widmo. Plaże na Peloponezie Na Półwyspie Peloponeskim znajdziemy liczne plaże, z których większość to wąskie, piaszczysto-żwirowe pasy, miejscami przecięte skalnymi występami. Typowo piaszczyste plaże można znaleźć we wschodniej części półwyspu, która charakteryzuje się nieregularną linią brzegową. Szczególnie atrakcyjnie prezentuje się południowa część Peloponezu, gdzie dominują piękne laguny. Poniżej przybliżamy kilka najciekawszych peloponeskich plaż. Voidokilia Plaża przebiegająca wzdłuż linii brzegowej Navarinou jest położona w niewielkiej zatoczce, która nadaje jej charakterystyczny półokrągły kształt. Woda nie jest tam zbyt głęboka, za to prawie zawsze okazuje się przyjemnie ciepła. Mavrovouni Nieopodal Gythio mieści się najpopularniejsza spośród wszystkich plaż Peloponezu. Popularność nie jest jednak równoznaczna z przeludnieniem. Plaża Mavrovouni liczy niemal 6 km długości, więc nawet w szczycie sezonu można znaleźć tam sporo wolnego miejsca. Karathona Mieszcząca się w pobliżu Nauplii Karathona to kolejna popularna plaża na Półwyspie Peloponeskim. Piaszczysty pas liczy sobie ok. 2,5 km długości i 30 m szerokości. To wyjątkowo czyste miejsce, co zostało wyróżnione certyfikatem Niebieskiej Flagi. Romanos Plaża Romanos, mieszcząca się obok wioski o tej samej nazwie, dzieli się na dwa obszary. Pierwszy to turystyczna enklawa z wszelkimi możliwymi udogodnieniami. Drugi obszar jest niemal dziki i z reguły niezbyt zatłoczony. Już sama droga na tę piękną plażę jest nie lada atrakcją. Nad brzeg morza prowadzi 2-kilometrowa ścieżka, przebiegająca między pięknymi gajami oliwnymi. Jak zwiedzać Peloponez? Peloponez samochodem? To zdecydowanie dobry pomysł. Odległości między poszczególnymi zabytkami są dość spore, więc to najlepszy środek transportu, zwłaszcza gdy nasz pobyt w antycznej krainie ogranicza się do kilku dni. Osoby, które do Grecji nie przybyły własnym środkiem transportu, bez problemu wypożyczą auto już na lotnisku. Alternatywnie można skorzystać z tamtejszych połączeń autobusowych. Ten sposób podróżowania łączy się jednak z koniecznością odbywania spacerów - przewoźnicy nie dowożą podróżnych do konkretnych atrakcji. Kiedy wybrać się na Peloponez? Półwysep Peloponeski jest otulony promieniami słońca przez większą część roku. Chcąc uniknąć upałów i tłoku, warto odwiedzić to miejsce w kwietniu i maju, ale uwaga - wiąże się to z pewnymi niedogodnościami. Niektóre atrakcje będą jeszcze nieczynne, a i baza noclegowa będzie znacznie skromniejsza, choć trzeba przyznać, że przedsezonowe ceny są znacznie atrakcyjniejsze. Osoby, którym niestraszne jest palące słońce i tłum turystów, mogą zdecydować się na podróż w czerwcu, lipcu bądź sierpniu, chociaż wrzesień też nie będzie złym wyborem. Wówczas na pewno zapoznamy się ze wszystkimi atrakcjami tego miejsca, ale ceny będą wyraźnie wyższe. Krótka historia Peloponezu Nazwa Peloponez wywodzi się od mitycznego Pelopsa, syna Tantala. Tantal, chcąc udowodnić bogom, że wcale nie są wszechwiedzący, kazał Pelopsa zabić, poćwiartować, ugotować i podać bogom do zjedzenia. Jedynie Demeter początkowo nie zorientowała się co je i zanim została powstrzymana, obgryzła lewe ramię. Bogowie wskrzesili Pelopsa, zastępując brakującą część ciała kością słoniową, a Tantala zesłali do Tartaru skazując go na wieczne męki. Dawna nazwa Peloponezu, funkcjonująca podczas średniowiecza i przez część okresu nowożytnego, Morea, ma dużo przyjemniejszy rodowód, oznacza bowiem morwę. Peloponez ze swoimi czterema półwyspami Mani, Mesyńskim, Lakońskim i Argolidzkim ma właśnie przypominać kształtem liść tej rośliny. Wnętrze Peloponezu stanowią góry (najwyższy szczyt położony w paśmie gór Tajget mierzy 2407 m poprzecinane malowniczymi dolinami, natomiast dla wybrzeża charakterystyczne są liczne zatoki wżynające się głęboko w ląd. Mieszka tu ok 1,1 mln osób, a największe miasta to Patras, Kalamata, Korynt i Tripoli. Zwiedzanie Peloponezu - gratka dla miłośników mitologii i historii Grecji Peloponez, po otwarciu Kanału Korynckiego w 1893 r. de facto stał się wyspą o powierzchni km², czyli niewiele większej niż województwo podlaskie. Na półwyspie jest skoncentrowanych bardzo wiele miejsc związanych z dawnymi dziejami. Znajdują się pozostałości potężnych niegdyś państw-miast, takich chociażby jak Sparta, Korynt, Argos czy Megalopolis. To na Peloponezie w 776 r. odbyły się pierwsze igrzyska olimpijskie, tutaj znajdują się Mykeny, które dały nazwę całej cywilizacji późnej epoki brązu, czy Epidauros, które było centrum kultu boga sztuki lekarskiej Asklepiosa. Według mitologii, to właśnie na Peloponezie Herakles miał wykonać większość z 12 prac dla króla Eurysteusza, tutaj miał urodzić się Zeus, stąd flota Achajów wypłynęła na wojnę trojańską, tutaj znajdowała się mityczna Arkadia. Na Peloponezie urodził się też Tezeusz, stąd Parys porwał Helenę, tu Medea zamordowała swoje dzieci, a Bellerofont zgładził Chimerę. W tym miejscu rezydował Syzyf i rozegrał się dramat rodzinny Agamemnona, Klitajmestry, Elektry i Orestesa, tu odbyła się słynna uczta Tyestesa i wreszcie to z Peloponezu pochodzą głęboko zakorzenione w naszej cywilizacji pojęcia takie jak córy Koryntu czy spartańskie warunki. Półwysep Peloponeski był też świadkiem kilku krwawych wojen, zarówno w starożytności (wojny peloponeskie), jak i całkiem współcześnie (na peloponeskim Półwyspie Mani w 1821 roku wybuchła wojna o niepodległość Grecji). Półwysep Argolidzki i jego zabytki. Zaczynamy zwiedzanie Peloponezu Każdy kto planuje wypoczynek na Peloponezie powinien bezwzględnie jeden dzień poświęcić na odwiedzenie tzw. Małej Pętli Argolidzkiej, w skład której wchodzą Mykeny, Epidauros i Korynt. To tutaj znajdują się wspaniałe zabytki z czasów starożytnych, których zwiedzanie jest kluczowym punktem wielu wycieczek. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się jakie atrakcje czekają na Ciebie w poszczególnych częściach Półwyspu Peloponeskiego. Mykeny i najważniejsze zabytki starożytnego miasta półwyspu Peloponeskiego Mitycznym założycielem Myken był Perseusz, syn Zeusa i Danae, słynący z wielu bohaterskich czynów, odcięcia głowy Meduzie i uwolnienia Andromedy, ale bodaj najsławniejszym władcą tego miasta był Agamemnon, znany nam szerzej z wojny trojańskiej i z nagłej śmierci z rąk swojej małżonki Klitajmestry. Wedle legendy, mury mykeńskie zbudowane z ogromnych, nieociosanych głazów zespojonych kamyczkami i gliną zostały wzniesione przez cyklopów (stąd ich dzisiejsza nazwa – mury cyklopowe). W drugim tysiącleciu Mykeny stanowiły jeden z najważniejszych centrów cywilizacji greckiej, natomiast upadek miasta historycy wiążą z najazdem Dorów ok 1100 r. Dzisiaj z czasów starożytnych możemy tu podziwiać fragmenty murów, okręgi grobowe, pozostałości pałacu, cysterny i pozostałości dwóch świątyń władców mykeńskich. Najciekawszym a zarazem najbardziej unikatowym zabytkiem jest jednak słynna Lwia Brama – główna brama prowadząca do miasta, którą nazwano tak nawiązując do płaskorzeźb dwóch lwów przedstawionych na jej reliefie. Powstała z czterech ogromnych bloków wapienia (próg i nadproże ważą każde po 20 ton). Na terenie wykopalisk znajduje się również bardzo interesujące muzeum. Jak się okazuje, Mykeny to też dobre miejsce dla poszukiwaczy skarbów. W jednej z turystycznych grup pewien Pan w czasie wolnym odnalazł w ruinach cysterny monetę z czasów Filipa Macedońskiego! Pół kilometra na południe od starożytnych Myken znajduje się grobowiec kopułowy datowany na 1250 r. zwany Grobowcem Agamemnona lub Skarbcem Atreusza. Składa się on z dwóch części – długiego na 36 m korytarza zwanego dromos oraz z komory grobowej zbudowanej z 33 potężnych, kamiennych bloków ułożonych pierścieniowo w formie kopuły pozornej. Ponoć w 1836 roku gościł tu Juliusz Słowacki, owocem tej wizyty jest zaś wiersz „Grób Agamemnona.” Epidauros i jego atrakcje – to warto zobaczyć na Peloponezie Epidauros znajduje się niecałe 50 km na południowy wschód od Myken. W VI w powstał tu kult boga sztuki lekarskiej Asklepiosa, a do tutejszej świątyni przez wieki ściągali chorzy pragnący uzdrowienia. Za możliwość uczestniczenia w rytuałach oczyszczających i leczniczych chętni płacili niemałą kwotę, dzięki czemu Asklepiejon mógł się stale rozbudowywać i upiększać. Wizyta w tutejszym muzeum, gdzie oprócz posągów i fragmentów świątyni możemy zobaczyć rozmaite antyczne narzędzia chirurgiczne, utwierdza historyków w przekonaniu, że leczenie odbywało się nie tylko poprzez rytuały oczyszczające, składanie ofiar, modły i interpretowanie snów. Miało ono w sobie też elementy współczesnej medycyny, takie jak operacje chirurgiczne, przepisywanie leków czy ordynowanie odpowiedniej diety oraz aktywności fizycznej. Do dzisiejszych czasów najlepiej zachował się teatr z III w słynący ze swojej akustyki, którą zresztą można przetestować również teraz. Po rozbudowie w II w teatr mógł pomieścić ponad 12 tys. widzów. Starożytny Korynt jako jedna z głównych atrakcji Peloponezu Gdyby wyruszyć z Myken na północ, po niecałych 40 km dociera się do starożytnego Koryntu, niegdyś trzeciego co do ważności (po Atenach i Sparcie) greckiego polis. Według mitologii pierwszym władcą Koryntu był Syzyf. Swój rozwój miasto zawdzięczało położeniu na Przesmyku Korynckim między Morzami Jońskim i Egejskim, posiadało dwa porty Lechajon i Kenchreai, kwitł tu handel i rzemiosło stąd przewijali się tu kupcy i podróżnicy z całego świata. Św. Paweł napisał dwa listy skierowane do mieszkańców Koryntu (częścią pierwszego z nich jest słynny „Hymn do Miłości”) i kilkakrotnie odwiedzał to miasto podczas swoich misyjnych podróży. Do najciekawszych pozostałości starożytnego Koryntu możemy zaliczyć dzielnicę garncarzy czyli Keramejkos, fontanny Perjrene i Glauki, agorę z mównicą, na której miał przemawiać św. Paweł oraz świątynię Apollina z VI w. w której do dziś przetrwało 7 z 38 kolumn. Nad terenem wykopalisk góruje wysoki na 575 m Akrokorynt – wzgórze, na którym niegdyś stała świątynia Afrodyty-Astarte znana przede wszystkim z sakralnej prostytucji i ze służących tam niewolnic zwanych hierodulaj, czyli świętymi rozpustnicami. Dziś na wzgórzu możemy podziwiać pozostałości powstałej w X wieku, a później wielokrotnie przebudowywanej fortecy. W pogodny dzień można stąd podziwiać przepiękną panoramę okolicy. Kanał Koryncki i rejs statkiem – niesamowita atrakcja Grecji Kanał Koryncki, który skrócił statkom drogę wokół półwyspu peloponeskiego o 400 km, to jeden z najbardziej niesamowitych, ale też i bodajże najdłużej realizowanych projektów w Grecji. Pomysł na przekucie się z Zatoki Korynckiej Morza Jońskiego do Zatoki Sarońskiej Morza Egejskiego, przyszedł do głowy już władcy Koryntu Periandrowi w VII w Zainteresowani budową kanału byli też inni wielcy władcy starożytności, Aleksander Wielki, Juliusz Cezar, Kaligula czy Neron. Potem próbowali jeszcze Bizantyjczycy i Wenecjanie, ale aż do końca XIX wieku nikomu nie udało się zrealizować tego śmiałego projektu. Nic w tym dziwnego - zapytana w starożytności o budowę kanału wyrocznia delficka odpowiedziała jasno: „Gdyby Zeus chciał by była tam wyspa, sam by ją stworzył”. Ostatecznie prace rozpoczęto w 1881 r. a ukończono je dwa lata później. Kanałem mogą przepływać statki o wyporności do 10 tys. ton, ale jego wymiary (6343 m długości, 78 m wysokości, 24,6 m szerokości i 8,3 m głębokości) czynią go za małym dla współczesnych frachtowców. Dwugodzinny rejs Kanałem Korynckim rozpoczynający się z Loutraki to niewątpliwie jedna z najbardziej niesamowitych atrakcji tej części Grecji. Sam Kanał można też fotografować z góry, z jednego z przerzuconych nad nim mostów. Nafplio i jego atrakcje Pięknym zwieńczeniem wizyty nad Półwyspie Argolidzkim są odwiedziny w Nafplio, 10-tysięcznym miasteczku nazywanym przez Wenecjan, którzy przez jakiś czas sprawowali nad nim kontrolę, Neapolem Lewantu. Miasto zostało ufortyfikowane przez Wenecjan i Franków, do dziś możemy tu podziwiać trzy twierdze, górujące nad miasteczkiem Akronafplia i Palamidi oraz usytuowaną na wysepce vis a vis portu Bourtzi. Nafplio to idealne miejsce na odpoczynek - po zwiedzaniu warto usiąść w jednej z tutejszych kawiarni czy restauracji, pospacerować malowniczymi uliczkami, wdrapać się na twierdzę Palamidi i skosztować tutejszych lodów, które uchodzą za najlepsze na całym Peloponezie. Atrakcje Centralnego Peloponezu Olimpia i świątynie greckich bogów Olimpia znajduje się w zachodniej części Peloponezu, mniej więcej 170 km od Argolidy. Istnieje wiele wersji mitów opisujących genezę powstania igrzysk. Jedna mówi, że pierwszą olimpiadę zorganizował Zeus po zwycięstwie nad Kronosem, inna, że był to Herakles, Peliasz, bądź królowie Elidy. Pewne jest to, że w 776 r po raz pierwszy Grecy zaczęli rywalizować między sobą w Olimpii. Zwycięzcy otrzymywali wieniec oliwny i porcję mięsa jałówki, a na ich cześć układano ody i budowano posągi. Igrzyska w Olimpii odbywały się co 4 lata aż do 394 roku, kiedy to zostały zakazane przez cesarza Teodozjusza. Od 1936 roku (igrzyska zostały reaktywowane w 1896 z inicjatywy Francuza Pierre’a de Coubertin) istnieje tradycja rozpalania znicza przez kobiety w strojach antycznych kapłanek przy tutejszym ołtarzu Hery i przekazywania go najpierw do Aten, a potem przez różne kraje aż do miejsca kolejnych igrzysk. Do najciekawszych zabytków, które zachowały się w Olimpii możemy zaliczyć: ruiny Świątyni Zeusa, w której stał kiedyś posąg tego boga wykonany przez Fidiasza, zaliczany do 7 cudów świata; pozostałości Świątyni Hery, gimnazjonu, palestry, Filipejonu czy stadionu. Na zwiedzających czeka też bardzo interesujące muzeum. Średniowieczna Mistra i jej atrakcje Mistra to wyjątkowo dobrze zachowane średniowieczne miasto, leżące w centralnej części południowego Peloponezu, na stromiznach Gór Tajget. Zostało założone przez Normanów w 1205 roku, tuż po zdobyciu Konstantynopola podczas czwartej wyprawy krzyżowej, stając się z biegiem czasu drugim co do znaczenia miastem Cesarstwa Bizantyjskiego i jego kulturalną stolicą. Podczas skromnej ceremonii w jednym z tutejszych kościołów w 1449 roku despota Misty Konstantyn X Paleolog został mianowany Cesarzem Bizantyjskim, jak się później okazało był ostatnim, który pełnił tę funkcję. Możemy tu podziwiać, XIII wieczną Katedrę Mitrópolis, kilka klasztorów, w tym Pandánassa, Vrondochión czy Perivléptos, kościoły Agia Sofia i św. Jerzego a także Pałac Despotów i Zamek Villehardouin. Sparta i ruiny miasta króla Menelaosa Ruiny starożytnej Sparty leżą 6 km na wschód od Mistry. Mimo że do naszych czasów nie zachowało się praktycznie nic z zabudowań tego potężnego niegdyś polis, warto tu przyjechać, chociażby po to żeby na własne oczy zobaczyć miejsce gdzie władał Menelaos (to porwanie jego żony Heleny było jedną z przyczyn wojny trojańskiej) czy Leonidas, król słynny przede wszystkim z bohaterskiej obrony Wąwozu Termopile przed perską armią. To również tu w specjalnych obozach w okrutny sposób szkolono zdrowych chłopców (ułomne i słabe dzieci były porzucane) na bezwzględnych wojowników i to stąd wywodzą się określenia „spartańskie warunki,” czy „spartańskie wychowanie.” Półwysep Lakoński: Monemvasia i Elafonisos – to warto zobaczyć Na południe od Sparty, 200 metrów od wybrzeża Półwyspu Lakońskiego, leży niewielka górzysta wysepka u której stóp ulokowało się miasteczko Monemvasia, zwane Gibraltarem Wschodu. Na zwiedzających czeka dolne miasto ze swoim labiryntem malowniczych uliczek i kilkoma bizantyjskimi kościołami oraz górne, gdzie można podziwiać, oprócz pięknego widoku, ruiny wcześniejszych zabudowań Monemvasii. Po drugiej stronie Półwyspu wszystkich spragnionych morskich kąpieli i wypoczynku na piaszczystych plażach oczekuje wysepka Elafonisos. Wystarczy 10-minutowa przeprawa promem i już można znaleźć się na greckich Seszelach! Półwysep Mani i jego atrakcje - jaskinie Diros, Areopoli, kamienne wieże Na Półwyspie Mani na szczególną uwagę zasługują jaskinie Diros. Ze zbadanych 14 kilometrów jaskini do zwiedzania udostępnione jest mniej więcej 1,5 km (większość trasy pokonuje się łódką). Jaskinie oferują wszystkim możliwość podziwiania ogromnych stalaktytów i stalagmitów mieniących się serią niesamowitych barw. Warto odwiedzić też malownicze miasteczko Areopolis, w którym w 1821 roku rozpoczęło się powstanie przeciwko Turkom, czy wioski Vathia i Kotronas słynące z kamiennych wież mieszkalno-obronnych, które powstawały tu od średniowiecza aż od połowy XIX wieku. Plaże Peloponezu Peloponez ma również do zaoferowania turystom całą masę plaż i to zarówno na północy (Lakopetra), wschodzie (Skafidia, Kakovatos), południu (Voidokilia, Skoutari, Divari, Kalamata, Mathoni i Simos na Elafonisos) jak i zachodzie (Karathonas, Tolo, Astros) półwyspu. Peloponez to nazwa historyczna i geograficzna – obszar krain antycznej Grecji nie do końca pokrywa się z mapą fizyczną. Główną różnicę stanowi tu Przesmyk Koryncki, który łączy najbardziej wysuniętą na południe część Półwyspu Bałkańskiego z kontynentalną Europą. Bez niego Półwysep Peloponeski ma ok. 21,4 tys. km² powierzchni. Lądowy przesmyk oddziela Zatokę Koryncką na Morzu Jońskim od Zatoki Sarońskiej, która jest częścią Morza Egejskiego. Najsłynniejsze miasta i polis tych terenów w starożytności to Sparta, Korynt, Mykeny, Epidauros, Argos czy Olimpia. W wielu miejscach znajdują się zabytki z listy światowego dziedzictwa UNESCO. Wykopaliska archeologiczne w dawnych świątyniach, teatrach czy stadionach wciąż trwają, a bezcenne eksponaty trafiają do greckich muzeów. Na nudę nie będą narzekać także miłośnicy aktywnego wypoczynku i relaksu na malowniczych plażach. Czytaj dalej! Po wykopaniu Kanału Korynckiego półwysep Peloponez stał się de facto wyspą Idea skrócenia drogi morskiej z Aten i greckich wysp na Morzu Egejskim na Morze Jońskie, Adriatyckie czy Półwysep Apeniński pojawiła się już w starożytności. Miasto Korynt dorobiło się fortuny dzięki tzw. Diolkos – kamiennej drodze z rampą, po której przeciągano statki z jednego brzegu przesmyku na drugi. Taka operacja trwała znacznie krócej, niż żegluga przez ok. 200 mil morskich wokół Peloponezu, a ślady tego rozwiązania zachowały się do dziś. Za czasów Cesarstwa Rzymskiego i Nerona rozpoczęły się prace nad przekopem, ale zaniechano ich ze względu na koszty i skalę trudności wyzwania. Budowę „wznowiono” z użyciem efektywniejszych technologii i dokończono pod koniec XIX stulecia, w latach 1881–93. Dziś znacznie Kanału Korynckiego nieco spadło, z uwagi na gabaryty największych statków transportowych. Jego parametry to: 6,3 km długości;21,3–24,6 m szerokości;8,3 m głębokości;natężenie ruchu – ok. 11 tys. jednostek w ciągu roku. Komunikację lądową pomiędzy Peloponezem a Przesmykiem Korynckim i kontynentem zapewnia 6 mostów – 1 kolejowy, 1 pieszy i 4 drogowe. Szczególnie interesujące są przeprawy samochodowe na skrajach przekopu. To mosty zwodzone, choć bardziej pasowałoby określenie „zatapiane” – ruchome przęsła nie są podnoszone, tylko opuszczane na dno. Rejs Kanałem Korynckim to ogromna atrakcja turystyczna, ze względu na bliskość wysokich i stromych ścian. W niektórych miejscach skały wznoszą się na 78 metrów ponad taflę wody. Szczypta historii Grecji – Związek Peloponeski, starożytny Korynt Pierwsze ślady osadnictwa pochodzą sprzed ok. 7 tysięcy lat. Początki cywilizacji greckiej na Peloponezie sięgają XX wieku kiedy to półwysep został podbity przez Achajów. Najazd z Dorów z XIII/XII w. przyczynił się do upadku kultury mykeńskiej na tych terenach. Ok. 500 lat później dominującą rolę zaczęła odgrywać Sparta – pod jej przewodnictwem w VI stuleciu powstała Symmachia Lacedemońska, czyli Związek Peloponeski. Poszczególne polis na półwyspie zachowywały niezależność, ale dowództwo nad wspólnymi wojskami przejmowali Spartanie, np. podczas wojny peloponeskiej z Atenami i Ateńskim Związkiem Morskim. Sojusz rozpadł się w 366 r. potem powstawały kolejne związki, w różnych konfiguracjach – koryncki/helleński oraz achajski. W 146 r. wszystkie tereny znalazły się pod kontrolą Rzymu, a potem Bizancjum. Krótko panowali tu krzyżowcy, po nich utworzono bizantyjski Despotat Morei. W 1460 Półwysep Peloponeski przejęli Turcy, po nich Wenecjanie, a od 1830 stanowi część Grecji. Główne krainy historyczne Peloponezu to: Achaja;Arkadia;Lakonia;Mesenia;Argolida;Elida. Korynt W starożytności Korynt był jedną z 3 najważniejszych greckich polis, obok Aten i Sparty. Antyczne ruiny miasta leżą ok. 6 km na południowy zachód od współczesnego, nadmorskiego kurortu. Znajdują się tu pozostałości teatru oraz licznych budowli sakralnych. Warto wspomnieć, że na Peloponezie cześć bogom olimpijskim oddawali również Rzymianie. Najważniejsze zabytki hellenistyczne w Koryncie to świątynia Apollina oraz fundamenty sanktuarium Afrodyty, gdzie kapłanki i niewolnice uprawiały prostytucję na cześć bogini miłości (stąd „córy Koryntu”). Pozostałości tej świątyni odkryto przy okazji wykopalisk na wzgórzu Akrokorynt, gdzie w X w. wzniesiono bizantyjski zamek obronny. Warto zwiedzić również Muzeum Archeologiczne Starożytnego Koryntu, z fascynującą ekspozycją posągów i innych artefaktów. Ciekawe miejsca na Peloponezie. Zwiedzanie Sparty i Mistry, antyczne Mykeny i Argos Starożytna Sparta również znajduje się nieco na uboczu dzisiejszego miasta. W obrębie aktualnego centrum warto zobaczyć grób Leonidasa – słynnego dowódcy Greków w bitwie pod Termopilami – oraz Muzeum Oliwki i Greckiej Oliwy. Wśród gajów oliwnych na wzgórzach znajdują się antyczna agora, spartański akropol i pozostałości pałacu Menelaosa, który wg mitologii miał przez 10 lat oblegać Troję, by odzyskać żonę Helenę. Naturalnie Koniecznie trzeba zobaczyć Muzeum Archeologiczne Sparty. Współczesna zabudowa w wielu wymiarach przenika się z Mistrą – bizantyjskim miastem na półwyspie Peloponez, którego okres świetności przypadł na średniowiecze, a po 1834 r. zostało niemal całkowicie opuszczone. Jej obiekty zapewniły sporo budulca dla nowej Sparty. To tu wybrano ostatniego cesarza Bizancjum – Konstantyna XI, który wcześniej pełnił funkcję despoty miasta. Najważniejsze zabytki, z jakich słynie Mistra, to: katedra Mitrópolis;klasztor Pandánassa;klasztor Perivléptos;klasztor Vrondochión;kościół Hagia Sofia;kaplica św. Jerzego;Pałac Despotów Mistry. Mykeny Mykeny na Peloponezie uważa się za jedną z kolebek greckiej, a więc i europejskiej cywilizacji. Choć miano najstarszego miasta świata zwykle przypisuje się pobliskiemu Argos, gdzie rozwijał się kult Hery, to osada rzekomo założona przez Perseusza była wówczas ważniejsza. Dziś w Mykenach mieszka niespełna 400 osób. Warto odwiedzić pozostałości Mykeńskiej Cytadeli, otoczonej murami cyklopowymi (wedle mitologii wzniesionymi przez jednookich olbrzymów). Szczególnie ciekawe są także grobowce (zdobywcy Troi Agamemnona, jego żony Klitajmestry), Skarbiec Atreusza oraz Lwia Brama. Na terenie tutejszych wykopalisk archeologicznych utworzono muzeum. Z kolei w Argos warto wybrać się na zwiedzanie: zamku Larissa;pozostałości agory;ruin greckiego teatru;antycznych łaźni;Bizantyjskiego Muzeum Argos. Podczas wycieczki na Peloponez warto zobaczyć także Olimpię i zabytki Epidauros Kolebka igrzysk olimpijskich to punkt obowiązkowy każdego fana sportu. Do dziś w Olimpii, uroczyście zapala się znicz, który w starożytności niósł pokój i wzywał do szlachetnej, uczciwej rywalizacji. Ceremoniał w ruinach świątyni, wśród drzewek oliwnych, możliwie wiernie odtwarza przebieg antycznych rytuałów. Wedle greckiej mitologii, pierwsze zawody na Peloponezie zorganizował sam Zeus, po pokonaniu Kronosa. Inne wersje wskazują na Heraklesa, Peliasza i władców Elidy. Początek imprez znanych historii datuje się na 776 r. Olimpia pozwala na zwiedzanie antycznego stadionu;ruin świątyni Zeusa, Filipejonu;Muzeum Archimedesa;Muzeum Historii Starożytnych Igrzysk Olimpijskich;Muzeum Archeologicznego;pozostałości świątyni Hery. Epidauros leży we wschodniej części Półwyspu Peloponeskiego. Turystyczną wizytówką miasta jest antyczny kompleks kulturalno-sportowy, ze stadionem i teatrem na świeżym powietrzu. To jedne z najlepiej zachowanych zabytków starożytnej Grecji. Amfiteatr w Epidauros może pomieścić ok. 14 tys. widzów, słynie również z doskonałej akustyki. Turyści, którzy chcą przede wszystkim zwiedzać i poznawać historię, powinni odwiedzić również: świątynię Asklepiosa;marmurowe grobowce (tolos);Katagogeion – ruiny hotelu z IV w. Archeologiczne Asklepiejonu Epidauros;świątynię Artemidy;Sanktuarium Apollina Maleatasa. Główne kąpieliska i plaże Peloponezu. Gdzie odpoczywać nad morzem w Grecji? Tuż przy brzegu Zatoki Sarońskiej w Epidauros, mniej więcej na wysokości wulkanicznego półwyspu Methana, znajdują się ruiny zatopionego miasta. Akwalung zdecydowanie ułatwiłby jego eksplorację, ale sporo osób nurkuje tu bez jakiegokolwiek sprzętu. Turyści, którzy wolą odpoczynek na pięknej piaszczystej plaży, mogą pozostać w obrębie kąpieliska Yialasi. Warto wybrać się również na pobliską Kalamaki, z przystanią Agio Vlassis. Inne kamieniste, żwirowe, piaszczyste lub piaszczysto-żwirowe plaże na Peloponezie to Neas w Epidauros;Skafidia w wiosce o identycznej nazwie;Kakovatos nad zatoką Kyparissia;wyjątkowo długa Epitaliou;Bouka i Analipsi nieopodal Mesini;Kalamatas;Kokkinias;kąpieliska w Patras;Alikes i Egiou przy kurorcie Ejo;plaże Loutraki po kontynentalnej stronie Kanału Korynckiego. Walory przyrodnicze półwyspu Peloponez. Góry Tajgetos, wodospady, Jezioro Stymfalijskie, jaskinie Diros Klimat i ukształtowanie terenu stwarzają doskonałe warunki, by leniwe greckie wakacje zamienić w aktywny wypoczynek. Miłośnicy trekkingu i hikingu z chęcią wybiorą się na szlaki górskiego pasma Tajgetos, nazywanego także Tajget – to najwyższe, dość wymagające góry Peloponezu. Ich główny szczyt, o identycznej nazwie, wznosi się na 2407 m Kolejne opcje to piesze lub rowerowe wycieczki w szczególnie malownicze okolice, takie jak: wodospady Polilimnio niedaleko Charavgi;Jezioro Stymfalijskie między Vitiną i Kiatou (warto zwiedzić pobliskie Muzeum Przyrodnicze)góra Kyllini (2376 m mityczne miejsce narodzin Hermesa;Góra Eliasza (798 m);groty Kastania;jaskinie Diros (zwiedzanie drogą wodną) niedaleko wioski Charia. Peloponez daje mnóstwo atrakcyjnych możliwości spędzania wolnego czasu. Jedno wydaje się pewne – będziesz żałować, że twój pobyt w Grecji skończył się tak szybko. Kolejny turnus nie powinien mieć nic wspólnego z „powtórką z rozrywki”. Chyba że niektóre zakątki i zabytki na półwyspie tak przypadną ci do gustu, że zechcesz odwiedzić je ponownie! Zobacz też: